“Har bir relsda bir yo‘l, har bir yo‘lda bir taqdir, har bir taqdirda esa mehnatning izi bor”.

Temir yo‘lning o‘z tili bor. U — relslarga urilayotgan g‘ildiraklar sadosi, elektrovozning vazmin guvillashi, tong saharda ishga otlangan insonlarning qadam tovushi...

Bu sadolar Nurmuxamed Abdunazarovich Qurbanov uchun shunchaki ish jarayonining ovozi emas. Ular — qirq yildan ortiq umrining tanish navosi.

1970-yilda Olmaliq shahrida tug‘ilgan Nurmuxamed Abdunazarovich mehnat faoliyatini juda yosh boshladi. 1985-yilda 17-sonli kasb-hunar texnika bilim yurtida elektrovoz mashinisti yordamchisi mutaxassisligini egalladi. Armiya safida xizmat qilib qaytgach, mehnat yo‘lini davom ettirdi.

1991-yil esa uning hayotida alohida o‘rin tutdi. U Olmaliq tog‘-metallurgiya kombinati Sanoat temir yo‘l transporti boshqarmasiga elektrovoz mashinisti yordamchisi sifatida ishga kirdi.

Shundan buyon qahramonimizning taqdiri temir yo‘l bilan bog‘liq.

Avvaliga — mashinist yordamchisi. Keyin — temir yo‘l monteri. Yana mashinist yordamchisi. 2003-yilda esa elektrovoz mashinisti.

Bu lavozimlar ortida bitta narsa bor: yillar davomida to‘plangan tajriba va mehnat.

“Kasbni tanlash — bir qaror. Uni umr kasbiga aylantirish esa sadoqatdir”.

Nurmuxamed Abdunazarovich 2007-yildan buyon OKMK Sanoat temir yo‘l transporti boshqarmasi 1-sonli Qalmoqir konidan texnologik tashuvlar temir yo‘l sexida elektrovoz mashinisti sifatida mehnat qilib kelmoqda.

Elektrovoz kabinasida ishlash — tashqi tomondan qaraganda oddiy kasbdek tuyulishi mumkin. Aslida esa bu ish hushyorlik, aniqlik va yuksak mas’uliyatni talab qiladi. Chunki har bir reys ortida jamoaning ishonchi, korxonaning uzluksiz ish jarayoni turadi.

Shu bois temir yo‘lda yillar o‘tishi bilan nafaqat tajriba, balki mas’uliyat ham ortib boradi.

Nurmuxamed Abdunazarovichning mehnat yo‘lidagi eng katta boyligi ham ana shu tajriba.

Qirq yildan ortiq vaqt...

Qancha tonglar, qancha tunlar, qancha reyslar...

Lekin relslar hamon o‘z yo‘lida. Elektrovozlar hamon harakatda. Qalmoqir konidan texnologik tashuvlar hamon davom etmoqda.

Va shu harakat ichida bir insonning mehnat umri bor.

“Insonning umri yillar bilan emas, o‘z mehnati bilan qoldirgan izi bilan qadrli”.

Nurmuxamed Abdunazarovichning izi esa temir yo‘llarda, kasbiga sadoqatida, yillar davomida orttirgan tajribasida.

Qalmoqir.

Relslar.

Elektrovoz.

Va bir umrga aylangan kasb.

Relslar uzra kechgan bu umr — mehnatga sadoqatning yorqin bir timsolidir.

Va bu mehnat e’tiborsiz qolmadi.

Prezidentning “O‘zbekiston Respublikasi mustaqilligining o‘ttiz besh yilligi munosabati bilan davlat xizmatchilari hamda ishlab chiqarish va ijtimoiy-iqtisodiy sohalar xodimlaridan bir guruhini mukofotlash to‘g‘risida”gi Farmoni bilan bir guruh soha fidoyilari davlat mukofotlari bilan taqdirlandi.

Ular safida Qurbanov Nurmuxamed Abdunazarovichning ham borligi — qirq yildan ortiq halol mehnatga berilgan yuksak bahodir. Qahramonimiz “Shuhrat”medali bilan taqdirlandi.
Zero, mehnat qadr topgan joyda inson qadri ham yuksak darajada  ulug‘lanaveradi...

Dilafruz Egamberdiyeva